از بودا...

 

آنکه صد عزیز دارد صد رنج دارد .آنکه نود ،ده ،پنج یا دو عزیزدارد به همان ترتیب نود ،ده ،پنج یا دو رنج دارد کسی که اورا چیز عزیز یا خوشایندی نیست ، رنجی نیست . من می گویم آنها

 بی اندوه و بی شهوت و از نومیدی آزادند .همه غم ها ، اندوه ها و رنج های فراوانی که در دنیا جهان هست از وابستگی به چیز های عزیز پیدا می شود .

 

از دوستان ریاکار بیشتر از حیوانات وحشی بترسید ،زیرا حیوانات وحشی جسم شمارا زخمی می کنند و دوستان ریا کار ذهن شمارا .

 

اگر دیدید فکرتان فریفته شده است در بند آز افتاده است . باید این وسوسه را مهار کنید و جلو گیرید .فرمانروای فکر خود باشید . ما همان چیزی خواهیم شد که فکر می کنیم .

 

تو همانی که می اندیشی!!

 

این سخن که هر کس آن چنان است که در دل خود فکر می کند نه تنها همه هستی آدمی را در بر می گیرد ، بلکه چنان جامع است که بیرون می رود و بر همه اوضاع و شرایط زندگیش دست می نهد . به راستی که آدمی همان است که می اندیشد و منش او حاصل جمع تمامی اندیشه های اوست .(اندیشه و کردار زندانبان سرنوشت است )

اندیشه ی ذهن مارا آفریده است . آنچه هستیم با اندیشه پرداخته و بنا شده است . اگر ذهن آدمی از اندیشه های پلید آکنده باشد ، به درد گرفتار می آید .

آدمی توسط خودش آباد یا ویران می شود . در زرادخانه اندیشه به کمال صعود می کند . آدمی استاد اندیشه است ، سازنده منش و آفریننده و شکل دهنده ی وضعیت محیط و تقدیر.

آدمیان نه آنچه را که آرزومند اند، بلکه آنچه را که سزاوارند جذب می کنند .

منبع:   (تو همانی که می اندیشی) جیمزآلن